Stem van het bos & Kunstenaar
Loenenmark / Loenen

jaap van den born

JAAP VAN DEN BORN

Aan de uiterste rand van de Gemeente Apeldoorn woont Jaap. Zijn kleine witte huisje op de hei staat zes kilometer vanaf het dorp en zijn eerste buurman midden in de natuur. Ik passeerde de afgelegen stek
tijdens een koude, vroege ochtend wandeling.

Het liet me niet los…Het beeld van dat huisje, wat paarden, kippen, wilde
konijnen en een witte rookpluim uit de schoorsteen. Wie woont daar? In ieder geval iemand die grote waarde hecht aan rust, ruimte en natuur.

Na enig research kwam ik terecht op de website van kunstschilder Jaap
van den Born. Ik toonde mijn nieuwsgierigheid en al gauw werd er een afspraak gemaakt. Via Loenen richting de schaapskooi enkele verbod’s borden voorbij, reed ik slingerend de heide op en in de verte verscheen het huisje van Jaap. Ik kreeg een warm onthaal van een grote hond die stoer zijn erf bewaakte en kort daarachter de zwaaiende hand van Jaap.

Jaap is klein van stuk maar heeft een karakter die zijn lengte ver overstijgt.
Dat had ik al snel door. Gastvrij als hij is kreeg ik een rondleiding over zijn
prachtige erf( je). Jaap vertelde dat hij dit huis 20 jaar geleden aantrof als een bouwval en inmiddels helemaal heeft opgeknapt. Hij is zeker geen vreemde in het gebied. Zijn vader heeft destijds als jongste schaapherder van Nederland op 19 jarige leeftijd de schaapskudde van de Loenenmark overgenomen en is later beheerder geworden van de Imbosch. Het bos-bloed stroomt al generaties door de aderen, want Jaaps opa begon als boswachter in de Loenenmark en werd later hoofd landelijke eigendommen van de gemeente Apeldoorn.

Je zou verwachten dat Jaap in de voetsporen van zijn boswachters-familie zou treden. Echter het lot besloot anders. “Als je natuur wil beschermen, moet je niet bij een natuurbescherming’s organisatie gaan werken” lacht Jaap. Hij is een andere weg ingeslagen en heeft kunstacademie voltooid. Mijn groene achtergrond heb ik nooit los kunnen laten. Het zit in mijn genen en mijn benen!

In ons gesprek laat Jaap duidelijk naar voren komen dat het niet zo goed
gaat met onze natuur. Hij maakt zich zorgen, je kunt het aan hem merken.
Het is belangrijk om de natuur met rust te laten. Te behouden wat we nog
hebben. Om als mensheid een stap terug te doen en onze eigen belangen
wat naar achteren te schuiven. Moeder natuur verkeert in een kritieke
fase. Je zou kunnen zeggen dat ze een intensive care patiënt is. Dat besef zal dieper moeten doordringen om onze kinderen een realistische, enigszins leefbare toekomst te kunnen bieden. Een iéder kan daar bij helpen. Dat -stapje- bepaal je zelf, wat je wél en niet teweeg brengt kan zo- veel zeggend zijn..

Bedankt voor het bekijken.
Wij zien je graag bij de volgende foto.
Fijne wandeling!

OVERZICHT VAN DE EXPOSITIE
KLIK OP EEN FOTO

Doe mee en wordt onderdeel van het project ‘Mooi Volk’ van Sven Scholten Stadsfotograaf van Apeldoorn.